پیشرفت ورزشکاران  با تعامل مسئولان

پیشرفت ورزشکاران  با تعامل مسئولان



«پویان حجازی مهابادی» ۲۲ ساله و دانشجوی رشته مهندسی صنایع دانشگاه خوارزمی نیز از ۱۴ سالگی فعالیت خود را در رشته تنیس خاکی آغاز کرده است و اکنون در رنک ۲۴ در رده بزرگسالان قرار دارد. وی که تاکنون ۳ عنوان قهرمانی در سال گذشته کسب کرده است حضور افراد غیرمتخصص در راس امور را یکی از موانع پیشرفت و توسعه ورزش می‌داند. گفت‌وگوی این ورزشکار را با همشهری می‌خوانید.

  • از روند ورودتان به این ورزش بگویید.

در ۱۴ سالگی از طریق یکی از دوستانم که ورزشکار تنیس بود با این رشته آشنا شدم. همیشه سر تمریناتش در پارک تنیس کرج حاضر بودم. در ابتدا به صورت تفریحی بازی می‌کردم اما پس از مدتی متوجه شدم که واقعا به این رشته علاقه دارم تا جایی که دوست دارم تمام وقت‌های آزادم در طول روز را تنیس بازی کنم. اما این شرایط فقط در تابستان امکان‌پذیر بود و در زمان مدرسه با توجه به حجم زیاد درس‌ها شاید بیشتر از ٤ ساعت در ماه هم نمی‌توانستم تنیس بازی کنم. حتی در سال آخر دبیرستان به دلیل اضافه‌وزن دیگر نتوانستم تنیس بازی کنم. پس از ورود به دانشگاه دوباره تصمیم گرفتم به صورت حرفه‌ای ورزش را دنبال کنم و تمریناتم را از سر بگیرم. اما دوران دانشجویی هم مشکلات خاص خودش را دارد.  

  • چه عناوینی تا به حال کسب کرده‌اید؟

اکنون رنک ٢٤ کشور در رده بزرگسال هستم. موفق به کسب ۳ عنوان کشوری شده‌ام که شامل مقام سوم جام شهید فهمیده در آبان ۹۶ در البرز، مقام سوم در مسابقات تنیس مناطق پنجگانه گرامیداشت اعیاد شعبانیه در قزوین در فروردین ۹۷ و مقام سوم مسابقات کشوری به میزبانی قزوین در تیر ۹۷ است.

  • بزرگ‌ترین دغدغه شما در این رشته چیست؟

بزرگ‌ترین دغدغه برای بسیاری از بازیکنان و به‌ویژه من در این رشته دغدغه مالی است. ورزش تنیس در دنیا جزو یکی از ورزش‌های پرهزینه است و اکنون با توجه به شرایط اقتصادی موجود کشورمان، این دغدغه بسیار پررنگ‌تر شده که به عنوان مثال قیمت لوازم تنیس در طول ٢ سال گذشته به طرز چشمگیری افزایش پیدا کرده است که این موضوعات برای پیشرفت و توسعه ورزش خوشایند نخواهد بود.

  • به نظر شما چه موانعی برای پیشرفت ورزش قهرمانی وجود دارد؟

موارد زیادی مانع پیشرفت ورزش قهرمانی به‌خصوص تنیس می‌شود. یکی از مهم‌ترین آن موارد نبود مدیریت درست و کمبود افراد متخصص در این رشته در راس امور و جایگاه‌های مدیریتی است که با تصمیم‌گیری‌های نادرست می‌تواند بیشترین آسیب را به ورزش بزند. یکی دیگر از موانع نبود فرهنگ قهرمانی در خانواده‌هاست. در جامعه ما یک خانواده بیشتر به دنبال این هستند که فرزندانشان دکتر و یا مهندس شوند و درواقع هیچ اهمیتی به علاقه و استعداد فرزندشان نمی‌دهند. اما یکی دیگر ازموانعی که به نظرم از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و باعث بی‌انگیزگی بسیاری از ورزشکاران برای ادامه فعالیت هم می‌شود، نبود آینده شغلی مناسب برای قهرمانان است که مجموع این عوامل و سایر مشکلات می‌تواند منجر به زوال ورزش و افزایش آسیب‌های اجتماعی شود و این درصورتی است که با حل مشکلات، توسعه جامعه و ورزش رقم خواهد خورد.

  • تعامل فدراسیون و همچنین مسئولان استانی را با ورزشکاران این رشته چطور ارزیابی می‌کنید؟

همانطور که در ابتدا هم گفتم، کمبود افراد غیرمتخصص در راس مدیریت این رشته یکی از مشکلات بزرگ است. وقتی مدیران ما از جنس تنیس نیستند، درواقع ورزشکار را هم نمی‌توانند به‌خوبی درک کنند و در نتیجه این تعامل زیاد به چشم نمی‌آید. اما در سال‌های اخیر با توجه به تغییراتی در هیات تنیس استان، همکاری بیشتری بین هیات استان و بازیکنان صورت گرفت که این باعث رشد تنیس استان در سال‌های اخیر شد که امیدواریم این تعامل در کشور نیز بیشتر شود.

  • چه کسانی در موفقیت شما موثر بودند؟

درست است که تنیس یک ورزش انفرادی است اما در پشت هر فرد، ده‌ها مربی دلسوز از مربی تنیس گرفته تا مربی تغذیه، بدنساز و آسیب‌شناس و روانشناس هستند که همه این افراد نقش مهمی در موفقیت یک ورزشکار دارند. اول از همه خانواده که نقش بسیار مهمی در موفقیت من داشتند. بعد از خانواده، تمام مربیانی که دلسوزانه تلاش کردند همه در این موفقیت نقش داشتند. اما کسی که می‌تواند در موفقیت ورزشکار بیشترین تاثیر را داشته باشد، خود فرد است زیرا چنانچه خود فرد خالصانه طالب قهرمانی
 نباشد،  تمام موارد بالا بی‌اثر و بدون نتیجه خواهند شد.

  • چه برنامه‌ای برای آینده دارید؟

در سال ٩٨ تصمیم دارم در بیشتر مسابقات فدراسیون شرکت کنم تا خودم را به نفرات برتر نزدیک‌تر کنم. همچنین برای پاییز امسال یک مسابقه خارج از کشور را برای خودم در نظر گرفتم که امیدوارم بتوانم نتایج خوبی را ثبت کنم.

  • چه انتظاری از مسئولان دارید؟

از آنجا که ورزشکاران ایرانی توانایی خود را نه‌تنها در سطوح ملی، بلکه در جهان ثابت کرده‌اند، بنابراین انتظار داریم که مسئولان بیشترین تمرکز خود را در استعدادیابی و آموزش افراد مستعد و علاقه‌مند بگذارند زیرا همین استعدادها هستند که آینده ورزش و به‌ویژه تنیس کشورمان را
 می‌سازند.

منبع: همشهری آنلاین

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *